Schubert

Anton HendriksMijn opa Anton hield van schilderen en van zingen. Hij zong graag liederen van Schubert. Toen mijn tante Elly nog jong was leerde ze pianospelen. Ze droeg nog twee vlechtjes, toen ze haar vader al op de piano moest begeleiden. Wanneer ze haar hoofd weg draaide van de muziek, omdat ze buiten kinderen hoorde op straat, dan trok mijn opa even aan een vlechtje om haar weer verder te laten spelen. Schubert. Zodra ze het ouderlijk huis had verlaten, stortte ze zich met haar vrienden op blues en rock en alles wat de nieuwe tijd bracht.
Pas na de dood van mijn opa kreeg mijn tante weer de liederenboeken van Schubert in handen. En mijn moeder en oom en tantes kwamen toen bij elkaar achter de piano en speelden en zongen die liederen nu zelf. Dit ritueel herhaalde zich op alle verjaardagen. Mijn nichtje en ik verstopten ons dan demonstratief onder de pianovleugel met onze vingers in onze oren en trokken smoelen.
Maar bij sommige stukken huilden we stiekem een beetje.
Ik speel zelf een beetje piano, ook een paar liederen van Schubert. Die speel ik het liefst.