Geloof

Het is nog niet eens zo heel lang geleden dat het huwelijk van mijn ouders voor opschudding zorgde. Het was op een het keerpunt dat de jonge generatie hele andere denkbeelden had dan hun ouders.

Mijn moeder kwam uit een keurig gereformeerd gezin, en voor zover haar ouders wisten was zij zelf ook keurig. Mijn vader was ook wel gelovig opgevoed – hoewel mijn opa tegen de kerk als instituut was – maar had zich al afgescheiden. Daarnaast was hij beeldend kunstenaar (dus geen goede partij qua bestaanszekerheid) en was hij op een blauwe maandag al een keer getrouwd geweest (impulsief en onbetrouwbaar dus, maar je kan het ook uitleggen als hopeloos romantisch).

Dan kun je je voorstellen (eind jaren 60) dat de melding bij de gereformeerde ouders van mijn moeder dat ze van plan was met deze man te trouwen, nadat ze hem al 2 maanden kende, niet geheel in goede aarde viel. Maar ja, tegenhouden ging ook niet, en toen ze elkaar op de kop af 3 maanden kenden waren ze getrouwd.

Niemand die er vertrouwen in had. Vandaag de dag zijn de al ruim 45 jaar getrouwd.